Cactus Flower, το Άνθος του Κάκτου...
στο λινκ εδώ...
https://m.ok.ru/video/1338540821017
ωραία ταινία, με μία εκθαμβωτική Ίνγκριντ Μπέρκμαν... σαν άνθος κάκτου!...
τέλεια...
Lamprini T.
Cactus Flower, το Άνθος του Κάκτου...
στο λινκ εδώ...
https://m.ok.ru/video/1338540821017
ωραία ταινία, με μία εκθαμβωτική Ίνγκριντ Μπέρκμαν... σαν άνθος κάκτου!...
τέλεια...
Lamprini T.
Αντίο, (=στον Θεό) Ρόμπερτ Ρέντφορντ... Πού θα ξαναβρούμε τέτοια ομορφιά;...
Απο φεις
Δυόμιση εκατομμύρια πήρε
η ταινία ''Η Αλίκη στο Ναυτικό'',
γιατί όχι μόνο το έγχρωμο φιλμ
στοίχιζε πολλαπλάσια χρήματα
απ' ό,τι στοίχιζε το μαυρόασπρο,
αλλά τότε
δεν υπήρχαν ακόμα εργαστήρια
έγχρωμου φιλμ στον τόπο μας
και όλη η τεχνική
επεξεργασία του έγινε στο Παρίσι,
στα εργαστήρια της εποχής.
Έτσι, αφού η έγχρωμη ταινία ήταν
τόσο επιβαρυμένη σε πρόσθετα έξοδα,
προσπαθούσαμε να κάνουμε
κάθε δυνατή οικονομία στο γύρισμα.
Και πρώτα πρώτα δε γυρίζαμε
πέντε κι έξι φορές κάθε σκηνή,
όπως γίνεται τώρα.
Κάναμε όσες
περισσότερες δοκιμές μπορούσαμε
και το γυρίζαμε μια κι έξω
για να έχουμε οικονομία
όχι μόνο στο παρθένο υλικό,
αλλά και στην τεχνική του
επεξεργασία, που στοίχιζε
ένα κάρο λεφτά το κάθε μέτρο.
Αφού, λοιπόν, γινόταν
τέτοιου είδους οικονομία στο φιλμ,
σκεφτείτε τί οικονομίες γινόταν
σε όλα τα άλλα.
Οι κομπάρσοι τότε στοίχιζαν
ογδόντα δραχμές τη μέρα. Αλλά
δεν ήταν μόνο αυτό το έξοδό τους.
Ήταν
οι στολές τους και η μεταφορά τους
από το γραφείο της εταιρείας,
στον τόπο του γυρίσματος.
Όταν λοιπόν, γυρίζαμε
την ταινία ''Η Αλίκη στο Ναυτικό'',
χρειάστηκα πολλούς κομπάρσους.
-Πόσους; με ρώτησε ο Φίνος.
-Καμιά εκατοστή.
-Τρελάθηκες;
-Γιατί Φιλοποίμην;
-Πάρε μολύβι και κάτσε.
Πήρα μολύβι κι έκατσα.
-Εκατό κομπάρσοι
προς ογδόντα δραχμές τη μέρα,
μας κάνουν οκτώ χιλιάδες.
Πόσες μέρες
θα τους χρησιμοποιήσεις;
-Καμιά εικοσαριά.
-Αν λοιπόν πολλαπλασιάσουμε
τις οκτώ χιλιάδες επί είκοσι, μας
κάνουν εκατόν εξήντα χιλιάδες ή όχι;
-Μας κάνουν.
-Τί θα φοράνε τώρα;
-Πρέπει να έχουν
τρεις στολές ο καθένας.
Μια στολή εξόδου, μια στολή
ναύτη και μια στολή υπηρεσίας.
-Ξέρεις τί μου λες τώρα;
-Τί;
-Μαζί με τα καπέλα, τους ζωστήρες
και τα λοιπά, τέσσερα χιλιάρικα
τουλάχιστον το άτομο.
Και όταν τα άτομα είναι εκατό,
επί τέσσερα χιλιάρικα
μας κάνουν τετρακόσια χιλιάρικα.
Πρόσθεσε τώρα κι εξήντα χιλιάρικα,
πρόσθεσε τα μεταφορικά τους,
πρόσθεσε
και όλα τ' άλλα έξοδά τους και θα δεις
ότι οι κομπάρσοι που μου ζητάς,
θα στοιχήσουν όσο θα στοιχήσει
μια ολόκληρη ταινία.
-Και τί θα γίνει τώρα;
-Τί θα γίνει δεν ξέρω.
Αυτό που ξέρω είναι
ότι δε γίνεται αυτό που ζητάς.
Τρέξαμε στη Σχολή Δοκίμων και
παρακαλέσαμε τον τότε Διοικητή
να μας δώσει εκατό δοκίμους
για τις ανάγκες της ταινίας.
Αλλά αυτό
ο κ. Διοικητής μάς το απέκλεισε.
-Τουλάχιστον
θα μας δώσετε εκατό στολές;
-Ούτε αυτό γίνεται.
Έτσι το ζήτημα
έφτασε ξανά στον... Άρειο Πάγο,
που στις περιπτώσεις αυτές,
ήταν πάντα ο ίδιος ο Φίνος.
-Και τί θα κάνουμε τώρα;
-Να κάνεις τη δουλειά σου
με λιγότερους κομπάρσους.
-Με πόσους δηλαδή;
-Με δέκα!..
-Αστειεύεσαι, Φιλοποίμην;
Πώς θα γυρίσω τη Σχολή Δοκίμων
και το αντιτορπιλικό ''Αετός''
με δέκα ανθρώπους; Γίνεται αυτό;
-Όλα γίνονται.
Και τελικά είχε δίκιο. Όλα γίνονται.
Με δεκαέξι κομπάρσους,
με δεκαέξι νέα παιδιά, που με τη
βοήθεια του Κώστα Παπαχρήστου
τα ντύσαμε δοκιμάκια,
γυρίσαμε
με ταχυδακτυλουργικό τρόπο όλες
τις σκηνές και όλες τις παρελάσεις.
Μπροστά από την κινηματογραφική
μηχανή παρέλαυναν οι δεκάξι, ύστερα,
όταν χάνονταν από την οπτική γωνία,
έτρεχαν πίσω από τη μηχανή
και ξαναπαρέλαυναν.
Μια φορά, δυο φορές, τρεις φορές,
έτσι ώστε να έχει την εντύπωση ο θεατής
ότι υπήρχαν τουλάχιστον εκατό δόκιμοι.
Για να μην αναγνωρίζονται, μάλιστα,
φροντίζαμε, πριν εμφανιστούν ξανά
στην οπτική γωνία της λήψεως,
να αλλάζουμε σειρά.
Οι πρώτοι έμπαιναν τελευταίοι,
οι τελευταίοι πρώτοι και ούτω καθεξής.
Σήμερα
τέτοια προβλήματα δεν υπάρχουν.
Και πάλι όμως, δε γίνονται όσα
θα ήθελαν οι σκηνοθέτες να γίνουν.
Όσα κι αν έχει στη διάθεσή του
ο σκηνοθέτης, θέλει κι άλλα.
Οι απαιτήσεις για το γύρισμα
μιας ταινίας είναι ατελείωτες...
Αλέκος Σακελλάριος
.......................................................................
Απόσπασμα από το βιβλίο:
ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ
Πηγή φωτογραφίας: lifo. gr
Κελί 2455, Ο Προθάλαμος Του Θανάτου / Cell 2455 Death Row (1955)
Είδος ταινίας: Δράμα / Εγκλήματος / Βιογραφίες
Χώρα: United States
Director: Fred F. Sears
Ηθοποιοί: William Campbell, R. Wright Campbell, Marian Carr
Πρόκειται για την αληθινή ιστορία ενός βαρυποινίτη καταδικασμένου σε θάνατο, που μελετά νομική μέσα στην φυλακή, ώστε να υπερασπίσει τον εαυτό του στο δικαστήριο. Η ταινία ασχολείται με το πως έφτασε ο άνθρωπος αυτός ως τον θάλαμο αερίων, παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή.
Κάρυλ Τσέσμαν / Ο συγγραφέας που εκτελέστηκε σε θάνατο για δεκαοκτώ βιασμούς, ενώ ήταν αθώος;
..........
ενδιαφέρουσα... ταινία...
ποιος μπορεί να βρει την αλήθεια... εύκολα;...
Lamprini T.
https://voody-online.com/load/dramaa/33714-%CE%9A%CE%B5%CE%BB%CE%B9-2455%CE%9F-%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CE%A4%CE%BF%CF%85-%CE%98%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85Cell-2455-Death-Row-1955.html
5ο Γυμνάσιο Ζωγράφου: Ντοκυμανταίρ για την ηθοποιό Μαρίκα Κοτοπούλη
στο πλαίσιο του Κινηματογραφικού εργαστηρίου
συγχαρητήρια στους καθηγητές και στα παιδιά... άψογο!!
...........
πληροφορίες απ' το βίντεο:
Ερευνούμε την ιστορία κατασκευής, την αρχιτεκτονική, τις ιδιαιτερότητες της Βίλας Κοτοπούλη κάνοντας ταυτόχρονα μία διαδρομή στην ζωή και το έργο της μεγάλης ηθοποιού.
Πρόκειται για ένα Ντοκυμανταίρ όπου πρωταγωνιστεί το ίδιο το κτήριο και ιστορείται με πρωτότυπο τρόπο η βιογραφία της Μαρίκας Κοτοπούλη.
Όλα τα γυρίσματα έγιναν στη βίλα Κοτοπούλη, στο Δήμο Ζωγράφου.
Η ταινία ήταν μέρος σχολικής δραστηριότητας με τίτλο "Περιδιαβαίνοντας την Πόλη του Ζωγράφου. Ερευνώ και Δημιουργώ".
Συμμετείχαν κατ' αλφαβητική σειρά οι μαθητές: Αγόρος Γιώργος (Agoros Georgios) Γεωργοπούλου Ζωή (Georgopoulou Zoi) Καλογιάννης Κωνσταντίνος (Kalogiannis Konstantinos) Κιουράνη Αικατερίνη (Kiourani Aikaterini) Κούλλα Κωνσταντίνος (Koulla Konstantinos) Κούλλα Κριστίνα (Koulla Kristina) Μωχάμεντ Ρινάντ (Mohamed Rinad) Ρηγόπουλος Παναγιώτης (Rigopoulos Panagiotis) Φωτοδήμος Σταμάτης (Fotodimos Stamatis) Ανδρεάδη Μυρτώ (Andreadi Myrto) Δημητρίου Θεοδώρα (Dimitriou Theodora) Καλανδράκη Ευσταθία (Kalandraki Efstathia)
Υπεύθυνος Εργαστηρίου: Σπύρος Δομαζάκης (Spiros Domazakis) σκηνοθέτης συνεργάτης εκπαιδευτικών προγραμμάτων του ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΠΛΑΝΟΥ
Οργάνωση Παραγωγής-Παιδαγωγική Καθοδήγηση Βασιλειάδου Πηνελόπη - Φιλόλογος - (Vassiliadou Pinelopi)
Διαμαντής Ευστράτιος (Δ/ντής) (Diamantis Efstratios)
Δικαιάκου Σπυριδούλα - Θεολόγος- (Dikaiakou Spyridoula)
Μαρκαντωνάτου Αλίκη - Μουσικός- (Markantonatou Aliki)
Ειδικός Σύμβουλος για την Βίλα Κοτοπούλη: Αναστασόπουλος Νικόλαος (Anastasopoulos Nikolaos)
Lamprini T.
το φιλί της Ταίϋλορ και του Μπάρτον... προλογίζει η Λίντα Έβανς...
τι σκηνή... και από ποιαν ο πρόλογος... και στο τέλος... η υπόκλιση!!...
εντυπωσιακό...
Lamprini T.
Y.Γ. Πληροφορίες απ' το βίντεο σε μετάφραση γκουγκλ...
Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον φιλιούνται στην γεμάτη αστέρια παρωδία της νέας τηλεοπτικής σεζόν του Μπομπ Χόουπ, 3 Οκτωβρίου 1982
Η δεσποινίς Taylor και ο Burton, δύο φορές παντρεμένοι και διαζευγμένοι, φιλήθηκαν παθιασμένα μπροστά στις κάμερες κατά τη διάρκεια του σκετς με τίτλο «Not So General Hospital», στο οποίο η δεσποινίς Taylor υποδύεται μια νοσοκόμα και ο Burton έναν ασθενή.
Το ζευγάρι, του οποίου ο έρωτας και οι γάμοι του γέμισαν τις σελίδες των ταμπλόιντ για δύο δεκαετίες, έφτασε και αναχώρησε με ξεχωριστά αυτοκίνητα.
Η δεσποινίς Taylor και ο Burton, που εμφανίστηκαν μαζί για πρώτη φορά στην τηλεόραση από την εμφάνισή τους σε μια εκπομπή της Lucille Ball πριν από 11 χρόνια, πέρασαν ώρες συζητώντας στο καμαρίνι της Taylor μεταξύ των γυρισμάτων για επτά ώρες στα στούντιο του δικτύου στο Burbank.
Δείπνησαν επίσης μαζί νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα.